05 02 2010

ERZURUM FIKRASIDIR:

İhtiyarın biri,yolda bir avcı görür.
Avcı;omuzunda tüfeğinin yanı sıra ellerinde
ucu çatallı demirden yapılmış bir alet,bir ağ,
bir de torbada tezek taşıyor.Hani o yakıt olarak
kullanılan hayvan pisliği.Bir de köpeği vardır avcının.

İhtiyar,avcıyı böyle teçhizatlı görünce ,'oğlum,
bu tüfeği anladık.Onunla atarsın,vurursun.Bu köpek
ne iş yapıyor?' diye soruyor.Avcı da'Av uzak yere düşer,
uçuruma filan düşer, köpek de gider onu alır' der.
'Peki bu demir çubuk ne işe yarar?' sorusunu soruyor
ihtiyar.Avcı 'av mağara gibi ince bir yere girerse,
o demiri sokar ve kancasıyla çıkartırız' açıklamasını yapar.
İhtiyar'Peki oğlum, bu tezek ne için?' diye sorunca avcı
şu yanıtı verir:'Bazen av girdiği yerden çıkmaz ve tezeği
yakar tütsü gibi dumanı veririz mağaranın içine,öyle çıkartırız.'
İhtiyar yine sorar;'Tamam onu da anladık, şu ağ ne işe yarar?'
Avcı, 'Bunu da dışarı çıkınca üstüne atarsın, hiç kımıldayamaz' der.
İhtiyar bunu duyunca,'E oğul,Allah kimseyi senin eline düşürmesin'
karşılığını verir.

NOT:Bu fıkra Nihat Genç'in Ver Yansın adlı kitabından alıntılandı.

4
0
0
Yorum Yaz