03 07 2008

BİR HİKÂYE...

BİR HİKÂYE...
Bir varmış bir yokmuş, zamanında bir padişah varmış. Padişahın adamları gelmişler, demişler ki:
"Padişahım," demişler. "Halk vergiden çok şikayet ediyor, sızıldanıp duruyorlar. Ne yapalım?"
Padişah düşünmüş. Padişahtır bu, düşünür:
"Varın gidin," demiş, "bir o kadar vergi daha alm."
Padişahın adamları gitmişler, bir o kadar vergi daha almışlar halktan, gelmişler padişaha. Padişah sormuş:
"Ne yapıyor sızlayan halk?"
Adamlar:
"Hiç sorma padişahım," demişler, "sorma ki sorma. Halkın iki gözü iki çeşme. Bütün memleket feryadü figana boğulmuş. Halkın ne üstünde üst, ne başında baş, bir günlük yiyecek ekmekleri bile yok."
Padişah gazaba gelmiş, padişahtır bu, gazaba gelir ya:
"Gidin," demiş, "şu mendebur halktan bir misli daha vergi alın."
Adamlar çarnaçar gene gitmişler, gene bir misli daha vergi almışlar.
Padişah sormuş:
"Halkın durumu nasıl? Gene sızlanıyor, ağlıyorlar mı?"
"Yok padişahım," demiş adamlar. "Bir mucize oldu. Biz bu vergiyi de
alınca halk oynamaya başladı. Halk değil, dört kol bir çengi. Şimdi çıkın sokağa, şenlikten şadımanlıktan geçilmiyor. Gülen gülene, göbek atan atana... Ölüler bile ayağa kalkıp göbek atmaya başladı."
Padişah gülmüş, padişah bu, güler ya...
Kıssadan hisse... Kıssadan hisse alınsaydı şu yeryüzü cen-net olur, kurtla kuzu yayılırdı!

Not:Bu hikâye ünlü yazarımız Yaşar Kemal'in Baldaki Tuz adlı eserinden alıınmıştır.

 

20
0
0
Yorum Yaz